چند روز پيش با دوستم داشتيم بازی مي کرديم.من خيلی حوصلم سر رفته بود،به خاطر همين به خودم گفتم بذار يه کم با دوستم شوخی کنم.به دوستم گفتم يه حرفی بزن که تا به حال به هيچ کس نگفتی تامن برايت آن را راز کنم.در جيبم يک نايلون بود آن را در آوردم و پاره پاره کردم و با صدای ترسناک و کلفتی به دوستم گفتم بگو((اتزه هينز گو ناتيو آنتو)) خلاصه هرچه به فکرم می رسيد می گفتم.وقتی نايلون داشت تمام می شد با همان صدا گفتم((دارد وقتت تمام می شود زود باش رازت را بگو)) و او هم يک حرف محرمانه را که نمی گذارند بنويسم به من زد.نصف نايلون در دستم مانده بود.انگشت شست دستم را داخل نايلون کردم و با صدای ترسناکی گفتم((اين را بگير)) دوستم که ترسيده بود گفت((ای مامان من مي ترسم)) و فرار کرد به خانه.

روز بعدش که داشتيم با هم بازی می کرديم دوستم به من گفت که به پدرم اين را گفتم و پدرم هم گفته راست است.من به دوستم گفتم الان کار دارم و بايد بروم.من هم به خانه آمدم و ماجرا را برای همه تعريف کردم.

يادم می آيد که وقتی کلاس اول بودم با پانيز و کيميا دست خواهری داده بوديم که هيچ وقت با هم قهر نشويم.اما يک روز یکی از ما با دو نفر دیگر قهر کرد ما با هم دعوا کرديم اما بعد از چند روز به این نتيجه رسيديم که مگر ما دست خواهری نداده بوديم ؟اصلا به خاطر اين هم نه که ما دست خواهری داده بوديم به خاطر اينکه اگر ما با هم قهر شويم خدا بدش می آيد و به خاطر همين با هم آشتی کردیم و شماره تلفن های همديگر را گرفتيم و از آن به بعد هر روز به هم زنگ می زنيم وهيچ وقت با هم قهر نمی کنيم.

روزی روزگاری دو خواهر و برادر بودند اسم خواهر سارا و اسم برادر دارا بود.یک روز سارا کوچولو به پارک رفت در پارک یک گنجشک را دید که خیلی تنها بود به طرف گنجشک دوید و گنجشک را برداشت.بعد که به خانه رفت دارا گفت: این چیه؟سارا گفت:در پارک این گنجشک کوچولو را دیدم. او تنها و گریان بود.دلم برای او سوخت و او را برداشتم و به خانه آوردم.سارا و دارا با هم قرار گذاشتند که یک روز سارا به گنجشک کوچولو آب و دانه بدهد یک روز هم دارا.آن روز نوبت سارا بود که به گنجشک کوچولو آب و دانه بدهد.او به خوبی از پس این کار برآمد. روز بعد آمد و نوبت دارا شد.او برای گنجشک کوچولو آب و دانه آورد و او را تنها گذاشت.رفت که با بچه ها بازی کند. بعد از بازی دارا که آمد گنجشک کوچولو را به خانه ببرد اما دید که نیست.او با ناراحتی و با آه و ناله به خانه رفت.سارا گفت:گنجشک کوچولو کجاست؟با ترس و لرز به سارا گفت:که او را گم کرده است.سارا خیلی ناراحت شد.هر دو با هم رفتند و همه جا را گشتند ولی او را پیدا نکردند.پشت همه درختها را گشتند بالاخره سارا پشت زیر یک نیمکت گنجشک کوچولو را پیدا کرد.از آن به بعد دارا هم قول داد که همیشه مراقب گنجشک کوچولو باشد وهیچ وقت او را گم نکند.                   طرح و نوشته: هانیه

عمو پورنگ عزیزم لطفا هر چه زودتر به تهران برگرديد و برنامه کودک را اجرا کنيد.يا اگر هم نمیاييد به تهران حداقل از همان جايی که هستيد برنامه را اجرا کنيد.شاید شما ما را دوست نداشته باشید و ما را فراموش کرده باشید ولی ما شما را خیلی دوست داریم و هیچ وقت فراموشتان نمی کنیم. دل من و همه بچه های ايران برای شما - شعر ها و بازی های قشنگتان خیلی تنگ شده.جای شما خیلی اینجا خالی است شما تنها مجری هستید که بچه ها خیلی دوست دارند پس لطفا هر چه زودتر برگرديد.

                                                       دوستار شما هانیه